Countdown… nog 2 weken!

Je weet dat de reis akelig dichtbij komt als je bij ‘14daagse weersverwachting Sydney’ je aankomst datum ziet staan. Plots ga je niet meer ‘volgend jaar’ op reis, nu zíjn we al volgend jaar. Binnen exact twee weken ben ik onderweg. Dan ben ik waarschijnlijk al cranky door het lange vliegen en het uurverschil. Na 32 uur reizen, waarvan 12u in Bangkok, kom ik aan in Sydney. Het plan is om een jaartje in Australië te backpacken. Intussen zal ik af en toe werken om de rest van de reis te bekostigen. 

Ik ben een beetje wispelturig. Als ik aan mijn grote avontuur denk, komen er verschillende gevoelens bij me op:

  • Ofwel voel ik me plots heel klein en denk ik ‘waarom doe ik dit nu weer? Ik heb het hier toch goed?’
  • Ofwel denk ik aan hoe mooi Australië wel niet moet zijn en wat ik allemaal wil doen. Dan word ik zo enthousiast dat ik eens goed wil tieren.
  • Ofwel krijg ik stress als ik besef wat er nog moet gebeuren qua voorbereiding. Ik zeg al 2 weken dat ik ga beginnen inpakken. De verhuisdozen staan nog steeds aan de kant, waarschijnlijk met een laagje stof op.

Ondertussen zit mijn laatste werkdag erop. Doordat het de afgelopen tijd zo druk was in het reiskantoor, is de laatste week voorbij gevlogen. Het zal heel raar doen om volgende week niet meer te gaan werken!

De volgende weken staan vooral in teken van voorbereiding en afscheid. Nog een laatste etentje met de familie, een vervroegd verjaardagsfeestje van mijn metekindje (met dank aan mijn lieve zus), een afscheidsfeestje met vrienden,…

Ook praktische voorbereiding is niet te onderschatten. Verhuizen, de reisverzekering in orde brengen, een goede backpack en ander gerief aanschaffen, internationaal rijbewijs aanvragen, financiële verplichtingen opzeggen,… er komt heel wat bij kijken, maar het is het (hopelijk) allemaal waard 🙂 .

Wat wil ik tijdens mijn laatste weken zeker doen :

  • Een lekkere spaghetti bolognaise eten (en geen frietjes van de frituur zoals iedereen meestal zegt. De spaghetti in België smaakt mij altijd zo goed).
  • De kindjes van mijn zus knuffelen totdat ze erbij neervallen.
  • Uitgebreid afscheid nemen van familie en vrienden. Ook al moet ik een uur rijden om met die ene vriendin te lunchen (in Australië stelt een uur rijden niets voor).

Het is allemaal heel spannend en ik heb geen idee wat er op mij afkomt. Maar zoals ze in Australië zeggen: no worries!

Cheers mate!

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Close
%d bloggers liken dit: