Hey nieuwsgierige lezers!

Hier ben ik weer om jullie te laten meesmullen van mijn backpackersleventje. Na een week ben ik eindelijk nog eens in de buurt van een wifi netwerk geraakt. Lang leve Australië!

Ik heb afscheid genomen van de mensen die ik in Sydney heb leren kennen. Het drukke stadsleven heeft plaats gemaakt voor uitgestrekte bossen, platteland met wilde kangoeroes en de eindeloze oceaan (waarin ik tijdens het surfen uren heb vertoefd en liters zeewater naar binnen heb gewerkt). Vanaf nu reis ik de oostkust af richting Cairns. Ik heb gekozen om te reizen met Loka, een hop on-hop off-bus waarmee je in kleine groepjes reist.

Koala ziekenhuis

Zo zijn we bijvoorbeeld naar een koala ziekenhuis geweest. Aan de ene kant leuk om koala’s te spotten, aan de andere kant heel zielig. Velen lijden aan chlamydia (een veel voorkomende ziekte bij koala’s) of zijn verminkt door bosbranden. In het ‘koala hospital’ herstellen ze dan om uiteindelijk weer in de natuur te worden vrijgelaten. Sommigen moeten blijven omdat ze er zo erg aan toe zijn. Wist je trouwens dat koala’s tot 200 keer per dag hun behoeftes doen en dat ze zo’n 20 uur per dag slapen?

Deze koala zijn ogen zijn verbrand door een bosbrand 🙁

Middle of nowhere

Door Loka ben ik op heel wat plaatsen geweest waar ik anders nooit zou zijn terecht gekomen. Onze eerste nacht na Sydney hebben we geslapen in een hut in the middle of nowhere, omgeven door prachtige natuur. De lang verwachte kangoeroes heb ik al vaak gezien aan de kant van de weg. Wat zijn het toch speciale beesten!

Eenzaam?

Ik heb ondervonden dat solo reizen ook eenzaam kan zijn. Nochtans ben je steeds omgeven door mensen. Toen ik alleen achterbleef op het surfkamp (de groep bleef 1 nacht, ik had een vijfdaags surfkamp geboekt), moest ik even slikken. Ook al ben je sociaal en doe je moeite om mensen te leren kennen, je komt erachter dat niet iedereen behoefte heeft aan nieuwe contacten. Dat is ergens normaal, het is vermoeiend om altijd nieuwe contacten te leggen.

Ohja, het gaat erom dat je mensen leert kennen die een beetje op dezelfde golflengte zitten. Na een paar dagen had ik gelukkig een leuk vriendengroepje en uiteindelijk heb ik me enorm geamuseerd!

Surfkamp = de max

Wat het surfen betreft… als ik ooit iémand hoor zeggen dat het gemakkelijk is, ben ik de eerste om dit tegen te spreken! Tijdens onze eerste surfles hadden we wat pech door de krachtige hoge golven en de regen. Mijn doel was vooral om de golven te ‘overleven’ dan erop te surfen. Maar na een paar dagen was het weer beter, je wordt meer zelfzeker en dan is het een kwestie van blijven oefenen. Nu kan ik trots zeggen dat ik een béétje kan surfen. Hoe cool is dat?!

Naast surfen werden er ook activiteiten georganiseerd zoals ocean raften en kajakken.

Chillen in Byron Bay

Momenteel ben ik in Byron Bay, waar chillen en surfen centraal staat. Ik zal hier zo’n 6 dagen verblijven. Byron Bay is een relaxed hippie dorpje met een prachtig strand. Ideaal om even bij te komen, dolfijnen te spotten en een surfboard te huren.

To be continued 🙂 !