Marrakech… even charmant als in de boekjes?

Drie meisjes in Marrakech. Driedubel amusement. Drie doelen: zon, rust en lekker eten.
Het duracell-konijn in mij, dat vooral tevoorschijn komt bij citytrips, moest ik even intomen. Deze reis stond niet in teken van de bestemming. Niet dat je mij hoorde klagen. Terwijl de temperatuur in België net niet onder het vriespunt zakte, zaten wij met een brede glimlach op het vliegtuig, onderweg naar het lekker warme Marrakech.

Magisch en kleurrijk, net zoals in de boekjes. Het opdringerig gedoe moest je er maar bij nemen. Zo herinnerde ik mij Marrakech vooral. In 2009 had ik de stad al eens eerder bezocht. Samen met een groepje vrijwilligers nam ik deel aan een bouwkamp. Onze taak bestond er vooral uit een schooltje te renoveren in Agadir. Daarna reisden we een deel van het land rond en verbleven we een paar dagen in Marrakech.

Ik zal zeker niet beweren dat ik na deze vakantie Marrakech volledig gezien heb. Ik heb er eerder een glimp van opgevangen. Zowel overdag als ‘s avonds hebben we onze luie ligzetel eens in de steek gelaten en zijn we naar de oude stad geweest.

Marrakech by day – all good

De stad kwam grotendeels overeen met mijn vage herinnering. Op het centrale plein, Djemaa El Fna, stonden hier en daar wat kraampjes (fruitkraampjes, henna tattoo, slangenbezweerders,…). Hoewel het nog niet even druk is als ’s avonds, is het wel een chaos. De slangenbezweerders fluiten maar door elkaar… je zou er gek van worden. 

De souks rondom het plein blijven de moeite. Het hééft iets, die wirwar van kleine steegjes. De verkopers spreken je wel aan, maar ik vond ze zeker niet té opdringerig (de old souks in Dubai vond ik op dat vlak veel erger). De kraampjes met de handgemaakte leren tassen en schoenen, de geurige kruiden, de kleurrijke sjaals… de tijd is er blijven stilstaan sinds de vorige keer dat ik er was. De prachtige straatjes doen me altijd terugdenken aan de film van Sex and the City 2.

Neem in de souks ook af en toe eens een straatje zijwaarts, dan ontsnap je even aan de drukte. De roodkleurige, authentieke straatjes zijn voor mij hét beeld van de stad. Achter kleine, simpele deuren liggen vaak prachtige riads verscholen.

Als je wat verder de souks ingaat, ontdek je ook de minder toeristische kant. Je ziet hoe het leer bewerkt wordt (bij deze waarschuw ik je voor de stank), de schoenen worden gemaakt, metaal wordt geplooid… De echte arbeid dus. Wees zeker niet afgeschrikt om er rond te lopen. Als je een foto wilt nemen, vraag je best ofdat dit ok is. Je wilt zelf toch ook niet dat mensen ongegeneerd foto’s van jou nemen?

Een van de oudste koranscholen van Marokko, Medersa Ben Youssef, ligt vlakbij de souks en is perfect te voet bereikbaar. Je betaalt er maar 20 dirham (+- 2 euro) ingang.

Marrakech by night – get off my ass

We besloten om op de laatste avond nog eens bezoekje te brengen aan de oude stad. Een ideale afsluiter… dachten we.

Djemaa El Fna komt pas écht tot leven vanaf zonsondergang. Er zijn veel meer kraampjes en leuke eettentjes. Het zag er heel gezellig uit. Hoewel wij toch oogcontact moesten mijden, want dan word je constant aangesproken, probeerden we te genieten van de sfeer. Het was net alsof het plein ‘s avonds transformeert in één grote kermis, maar dan veel alternatiever zoals wij het kennen. Voorbeelden van standjes zijn flessen frisdrank proberen te nemen met een hengel (het is eens iets anders dan eendjes vissen), een pakje sigaretten van beker verwisselen met behulp van twee stokken, mensen die zelf muziek maken en dansen,…

Eén van de vele typische kraampjes op Djemaa El Fna

Heel opvallend, vanaf dat wij ook ergens rond gingen staan, kwamen er veel mannen achter ons staan. We werden van achteren constant ‘subtiel’ aangeraakt. In het begin dacht ik nog heel naïef dat dit altijd wel eens per ongeluk gebeurt in een drukke menigte, maar het werd too much. Mannen probeerden gewoon constant onze ‘kont’ aan te raken. We werden de hele tijd bepoteld. Een luide “get off my ass” van mijn kant was enkel een uitnodiging om verder te gaan.

Dit zorgde ervoor dat we niet anders konden dan het plein en de drukte te verlaten. Op andere plaatsen werden we, voor alle duidelijkheid, niet lastig gevallen. Maar dit is niet ok. Ik weet dat het niet slim is om zelf hard op te treden in een land dat ik  niet ken. Maar het is niet omdat ik toerist ben, dat ik moet zwijgen en dit laten passeren. Wij waren trouwens volledig bedekt en lokten niets uit (niet dat dat een excuus is). Aan de andere kant wil ik niet iedereen over dezelfde kam scheren. Dit was enkel zo op Djemaa El Fna en verder werden wij meestal met respect behandeld.

Een positieve noot van de avond was een drankje in één van de vele skybars. Zo heb je toch een mooi uitzicht op de drukte en chaos van het plein, maar kun je alles van op een afstand bekijken.

Conclusie

Hoewel ik Marrakech deze keer op een totaal andere manier ervaren heb, wil ik de stad zeker niet als negatief afschilderen. De paar indrukken die ik heb opgedaan, zijn gemengd. Ik denk trouwens dat een koppel de stad volledig anders zou ervaren. Ik wil ooit nog eens terug naar Marokko om nog meer van het land te zien. Marrakech blijft voor mij wel een mooie stad en een tikkeltje… speciaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Close
%d bloggers liken dit: