Mijn grote angst: skydiven in Dubai

Waarom zou je in godsnaam uit een vliegtuig springen? Skydiven was iets dat ik altijd al stiekem wilde doen, maar nooit van had gedacht dat het realiteit zou worden. Ook al hou ik van kicks, dit zag ik (letterijk) als een lat te hoog. Alle soorten rampscenario’s speelden zich automatisch af in mijn hoofd bij de gedachte alleen al. Maar toen onze reis naar Dubai geboekt was en we bij het opzoeken alsmaar meer over skydiven lazen, begon de goesting te komen.

We hebben de skydive uiteindelijk impulsief vastgelegd. Zo was er geen weg meer terug. En geen geld meer terug. Je ligt er namelijk een flinke som voor neer (ongeveer 500 euro per persoon, slik).

Skydiven – hoe zit het in elkaar?

Je reserveert de duosprong via SkydiveDubai. Wij moesten de helft online betalen en de helft ter plaatse. Op de dag zelf ga je naar de plaats van het bedrijf, vlakbij de unieke Palmeilanden. Wij hebben bewust gekozen om zo vroeg mogelijk in de ochtend te springen, dan is het nog niet té warm. Zorg dat je passende kleren aanhebt. Een topje en shortje aanvaarden ze niet en dan moet je bijbetalen om een (te warm) pak te lenen. Ik had mijn sportkleren (legging en T-shirt) aan, dit was ideaal.

Kort voordat je moet springen, krijg je een instructeur toegewezen. Ik vond dit toch een spannend moment. Het is altijd leuk als er een klik is, want uiteindelijk is die persoon verantwoordelijk voor je en ben je de hele tijd aan elkaar vastgemaakt. Redelijk intiem dus. Mijn instructeur, Antonio, was trouwens hilarisch. Ik had direct een goed gevoel bij hem. Hij legde uit welke houding ik moest aannemen: door de knieën zakken, heupen naar voor en springen maar! Tijdens het springen moet je de knieën plooien en de benen naar achteren houden. Dit heb ik eerst een paar keer moeten oefenen. Toen begonnen de zenuwen… hoe kan ik dit allemaal in godsnaam onthouden als ik uit een vliegtuig spring?

Er springt ook een cameraman mee. Hij maakt  foto’s en filmpjes die je achteraf meteen op een USB-stick mee naar huis krijgt. Geloof me, die zijn niet altijd even elegant door die wapperende armen… 😉 .

En dan… springen!

Toen ik in het vliegtuig stapte, gierden de zenuwen door mijn lijf. Ik zat naast het open luik en voelde de wind blazen. Ik zweette als een otter. Op dat moment had ik oprecht spijt van mijn beslissing. Bovendien moesten wij als eerste springen, wat mij nog meer stress bezorgde.

Maar… wat een KICK! Je springt (of valt, doordat de instructeur je een beetje duwt) en vanaf dat moment is het echt genieten. Ik was vooral bang dat er iets zou mislopen, maar als je de hele tijd de cameraman met een brede grijns ziet filmen, weet je dat alles goed zit. De vrije val duurt ongeveer 60 seconden, daarna opent de instructeur de parachute en geniet je van het blauw-beige spectaculaire uitzicht.

Waarom Dubai?

Ik ben heel blij dat ik dit in Dubai gedaan heb. Op andere plaatsen zal dit ongetwijfeld ook prachtig zijn, maar voor mij was Dubai dé place to be om te skydiven. Het uitzicht is gewoonweg magnifiek. Er is geen wolkje in de lucht (waardoor de skydive bijna altijd doorgaat) en je ziet alles perfect liggen: de Burj Al Arab, de Burj Khalifa, de palmeilanden,… Waarom zou je betalen om op de hoogste toren ter wereld te gaan als je dié zelfs kunt zien liggen? Trouwens, het enige alternatief om de Palmeilanden te zien, is via een helicoptervlucht (weetje: ze zijn momenteel een reuzenrad aan het bouwen).

Het was alvast een unieke ervaring, een ‘one in a lifetime experience’! Alhoewel, ik heb de smaak precies te pakken. Misschien is dit ook een leuk idee voor in Australië 🙂 ? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Close
%d bloggers liken dit: