Het begon allemaal met een simpele babbel. In een tankstation tussen één van mijn reisgenoten en een local. Dat deze conversatie zou leiden tot mijn meest unieke ervaring in Australië, had ik nooit verwacht.

Op road trip in het westen

Intussen waren we al vijf dagen onderweg met onze konvooi. We hadden die dag alweer enkele uren in de beklemmende Australische hitte gereden. 2 oude opgeknapte jeeps en 1 ‘gewone auto’. Acht backpackers in totaal, waarvan zeven verschillende nationaliteiten. Van Afrika tot in Amerika ofwel van de Verenigde staten tot Israël.

Onze road trip begon in Darwin, een klein stadje in het uiterste noorden. We waren op weg naar Broome, een nog kleiner stadje aan de westkust. Voor mij was deze trip puur avontuur. Het westen is niet zo toeristisch. De regio is afgelegen, de wegen zijn minder toegankelijk en de natuur is ongerept. Een groot verschil met de toeristische oostkust. We waren zeer goed voorbereid. Extra jerrycans benzine, reservebanden, 60 liter drinkwater per voertuig, een gigantische hoeveelheid eten,…

Overdag reden we pakweg tweehonderd kilometer. We bezochten zoveel mogelijk nationale parken. ‘s Avonds sliepen we op gratis campings. Het liefst flansten we eenvoudige maaltijden in elkaar. Als afsluiter genoten we van een lauw biertje in onze doorgezakte kampeerstoel rond het gezellige kampvuur.

Autopech

Autopech langs de kant van de weg, een hele ervaring in Australië

Niet dat alles zo vlot verliep. Iedere dag had er minimum één van de drie auto’s pech. Bovendien hebben we uren aan de kant van de weg versleten. Ik overdrijf allesbehalve. Gelukkig hadden we een handige mecanicien in de groep 😉 . Ikzelf & de rest van de groep hield zich intussen bezig met kaartspelletjes (en chips eten).

Natuurpracht

Even terug naar die simpele conversatie in het tankstation. Eén van mijn reisgenoten is zo één van die oversociale mensen die altijd met iedereen een praatje maakt. Dankzij hem werden we uitgenodigd bij deze sympathieke local. Hij woont en werkt in het wonderbaarlijk mooie Nationaal Park Purnululu. De beslissing was snel gemaakt en we vertrokken richting Purnululu!
Uitzicht op het nationaal Park Pornulu bij onze ervaring in Australië

Ikzelf tussen de gigantische rotsformaties in Pornululu

We mochten onze tenten gratis opzetten in zijn tuin. Overdag deden we ons eigen ding (zoals urenlang wandelen langs de gigantische rotsformaties). ‘s Avonds kookten we gezellig samen.

Aboriginals in Australië

Deze man is een Aboriginal. De Aboriginals behoren tot één van de oudste volkeren ter wereld. Bovendien zijn ze de oorspronkelijke inwoners van Australië. Ze hebben hun eigen gewoontes en tradities. Vroeger leidden ze vaak een nomadenbestaan en leefden ze in harmonie met de natuur.

De aboriginals zijn in het verleden vaak slecht behandeld door de blanken. De regering bepaalde of ze land mochten bezitten en welk werk ze mochten doen. Op een gegeven moment haalden ze kinderen bij de ouders weg. Deze kinderen brachten ze onder bij blanke pleegouders. Zij behoren tot de Stolen Generation. De Aboriginal cultuur is zo anders dan de westerse. Je zou het zelfs het tegenovergestelde kunnen noemen. Helaas moesten ze aan de westerse maatstaven voldoen. 

Pas in 2008 heeft de Australische regering officieel excuses aangeboden voor de ‘vernederingen en verloederingen’ die de Aboriginals hebben ondergaan.

Nog altijd is er een gigantische kloof tussen de Aboriginals en de rest van de bevolking. Jammer genoeg is werkloosheid en alcoholmisbruik een groot probleem. Veel Aboriginals leven momenteel in kleine gesloten gemeenschappen. Voor buitenstaanders zijn deze niet toegankelijk. 

Onze unieke ervaring in Australië bij Aboriginals

Unieke ervaring in Australië in een klein dorpje van een Aboriginal gemeenschap

Omdat we na een paar dagen zo’n goed contact hadden met deze man, nodigde hij ons uit in zijn Aboriginal gemeenschap. Wat een ERVARING in Australië!

Ik kan nooit omschrijven wat voor een unieke kans dit was. We waren enorm enthousiast en nieuwsgierig. Na een lange, vermoeiende rit (en driemaal autopech) op een hobbelende weg, kwamen we aan in het kleine dorpje. We zijn er uiteindelijk 4 dagen gebleven. De gemeenschap telde 40 inwoners en we werden met open armen ontvangen. We mochten verblijven in een klein leegstaand huisje.

Het dorpje is zo afgelegen dat het een 2,5 uur durende rit is naar de dichtstbijzijnde stad. Er is niets in de omgeving. Met een beetje geluk heb je bereik met je telefoon. Af en toe passeerden er wilde koeien. Eén keer zag ik een wild paard galopperen tussen de primitieve huisjes. Overdag gingen we vissen met de kinderen of gingen we naar het schooltje.

De gastvrijheid heeft een diepe indruk achtergelaten op mijn backpackerzieltje. We werden enorm warm ontvangen. Ook al hadden ze niet veel, alles werd gedeeld en we werden verwend met ongelooflijk lekkere maaltijden.

Maar het is dubbel. Er zijn dingen die ik gezien heb waarbij ik mijn twijfels heb. Hygiëne wordt niet altijd serieus genomen. Het alcoholmisbruik kan ik zeker bevestigen. Anderzijds, onze maatschappij is ook niet perfect. Soms moet je de westerse cultuur loslaten om een andere cultuur beter te begrijpen. Het was alleszins heel interessant om ondergedompeld te worden in een andere samenleving. Wat een unieke ervaring in Australië.

Waar een simpele conversatie naartoe leiden kan… 🙂 .