Het is officieel. Mijn ontslagbrief is verzonden en het ‘te huur’ bord hangt te blinken aan mijn appartement. Er is geen weg meer terug. Eind januari vertrek ik naar Australië om er een jaartje te backpacken. Het voelt heel spannend en euforisch, maar ook een beetje eng. Australië… het land van de huppelende kangoeroes en schattige koala’s. Het land van Home and Away. Het land van moderne steden, tropische regenwouden en paradijselijke stranden. Waahh!

Een working holiday is iets waar ik al jaren mee in mijn hoofd zit. In mijn omgeving zijn er vriendinnen en kennissen die dit ook hebben gedaan en na al hun foto’s en verhalen werd de goesting steeds groter. Wat een ervaring, wat een vrijheid! Waarom ook niet? Na een paar weken van twijfel heb ik gewoon mijn vliegticket geboekt.

Omdat dit een ideale gelegenheid is om mijn twee passies te combineren (reizen en schrijven), hou ik een reisdagboek bij. Voor familie en vrienden, maar ook om andere mensen te inspireren.  Ongetwijfeld zullen er naast alle leuke en fantastische ervaringen ook mindere momenten zijn. Daar wordt vaak niet over geschreven, maar een blog kan pas helemaal eerlijk zijn als er ook over deze momenten wordt verteld.

De komende weken zullen vooral in teken staan van uitgebreid afscheid nemen, maar ook van veel voorbereiding. Er komt heel wat bij kijken!

Maar euh… wat ga ik nu allemaal doen? Voor velen is dat uiteraard wat onduidelijk, vandaar dat ik het mysterie hieronder probeer uit te leggen 🙂 .

Working holiday – wat is dat precies? 

Werken en reizen. Zo simpel is het. Hiervoor heb ik het Working Holiday visum online aangevraagd. Dit visum kun je enkel verkrijgen tussen je 18 en 30 jaar (wordt nog veranderd naar 35 jaar). Hiermee kun je voor maximum 1 jaar rondreizen in Australië. Voorwaarde is dat je minstens 3500 euro op je rekening hebt staan. Je kunt dit maar één keer in je leven doen. Onder strikte voorwaarden kun je het visum met nog één jaar verlengen (als je vb. minstens 3 maand in een boerderij hebt gewerkt).

Waarom werken? Het is zo’n duur land, je kunt het je eigenlijk niet permitteren om er niet te werken. Work and travel is heel populair in Australië en je leert er heel gemakkelijk andere backpackers kennen. Veel mensen reizen even, werken dan een paar maanden en reizen zo weer verder met het geld dat ze hebben verdiend.

Ga je helemaal alleen?

Dit is de vraag die ik het meeste krijg en aarzelend ‘ja…’ op antwoord. Om dan meteen af te komen met mijn standaard argumenten. ‘Maar ik heb nog vriendinnen die dit gedaan hebben’ en ‘je leert heel snel mensen kennen’! Maar so what? Eerlijk, het voelt een beetje eng, maar ik ben op een punt gekomen dat ik weet dat ik er klaar voor ben. Ik ben trouwens niet zeker ofdat ik echt een jaar zal gaan. Iedereen in mijn omgeving lijkt daar wel van overtuigd, maar wat als ik na 6 maand heimwee heb? Dan boek ik gewoon een ticket naar huis en heb ik ook een leuke ervaring gehad 🙂 .

Hoelang ben je onderweg naar Australië? 

Mijn eerste blunder is een feit. Australië ligt letterlijk aan de andere kant van de wereld, dus je bent sowieso al héél lang onderweg. Toch heb ik voor een 12 uur durende tussenstop in Bangkok gekozen. Ik ben al eerder in Thailand geweest. Bij het boeken van het ticket dacht ik ‘zalig, even naar de stad voor een massage en een lekkere Thaise maaltijd’. Wanneer ik land in Bangkok is het daar 6u ‘s ochtends en ik neem er om 18u het vliegtuig naar Sydney. Pas nu besef ik dat ik eigenlijk om 12u ‘s nachts Belgische tijd aankom. Dan heb ik 12u de tijd in Bangkok en vertrek ik pas om 12u ‘s middags Belgische tijd naar Sydney. In totaal ben ik 32 uur onderweg. Dat wordt een nachtje doortrekken, maar hey.. het is een ervaring!

Wat heb je allemaal al geboekt?

Mijn vliegticket en de eerste 4 nachten. Die 4 nachten behoren tot een startpakket dat ik bij Kilroy heb gekocht aan 200 euro.  Zo word ik die eerste dagen toch een beetje opgevangen. Ik word opgehaald aan de luchthaven en naar de hostel gebracht. Samen met nog andere backpackers krijg ik een Australische simkaart, een rondleiding in Sydney, uitgebreide uitleg over work and travel, een driemaands lidmaatschap bij een interimkantoor,… Ik slaap in het Wake Up hostel, één van de leukste hostels in Sydney. Blijkbaar is zo’n startpakket niet per sé nodig en kan ik alles ook zelf regelen. Maar voor mij (en mijn thuisfront) is het een geruststelling dat ik direct omgeven ben door andere backpackers en snel mensen leer kennen.

Ik vind dat, als je toch zoveel tijd hebt, het niet nodig is om van tevoren alles vast te leggen. Ter plaatse verander je toch van gedacht. Mijn plan is om de eerste maanden de oostkust van Australië af te reizen. Waarschijnlijk met de bus, maar dat kan bijvoorbeeld ook perfect met een camper.

Het is dus één groot avontuur en bij het schrijven van deze blog, begin ik te beseffen waar ik allemaal aan begonnen ben. Hierbij klink ik op mijn eerste blogpost, dat er nog vele mogen volgen!

Deel deze blog om andere mensen te inspireren en elkaar zo te motiveren om de stap te zetten naar een unieke (solo)reis! Cheers mate!