Jungle van Phong Nha

Phong Nha Ke Bang National Park. Een plaats die door veel toeristen overgeslagen wordt tijdens hun rondreis in Vietnam. Volgens mij totaal onterecht. Als je van wilde natuur en wandeltochten houdt, is dit dé place to be. Het gebied bestaat uit jungle en 300 ontdekte grotten waarvan er een aantal opengesteld zijn voor het publiek. In dit artikel vertel ik je meer over onze bijzondere tweedaagse trekking door de jungle van Phong Nha.

Enkele jaren geleden bestond Phong Nha nog uit wildernis en arme dorpjes. Sinds 2003 is het gebied opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Intussen is Phong Nha al redelijk toeristisch. Hotels en homestays rijzen er als paddenstoelen uit de grond. Toch wordt deze regio in Vietnam nog niet overspoeld door massatoerisme (in tegenstelling tot de Golden Bridge). Volgens mij zal dat binnen 5 à 10 jaar volledig anders zijn. Nú is dus het ideale moment om naar Phong Nha te reizen.

Op eigen houtje

Als je liefst op eigen houtje de regio verkent, kun je een scooter of fiets huren en zelf naar het National Park of Botanical Gardens rijden. Je kunt bijvoorbeeld heel makkelijk naar de Paradise Cave, ontdekt in 2015, gaan.

Het is niet toegelaten om van de gebaande paden af te wijken en op eigen houtje de jungle te ontdekken. Tijdens de oorlog is het gebied rond Phong Nha enorm veel gebombardeerd. Heel wat van die bommen zijn nog niet ontploft en liggen dus nog ergens in de jungle verborgen.

Georganiseerde trekking

Wil je graag een avontuurlijke ervaring, dan raad ik je een georganiseerde trekking aan. De drie voornaamste organisaties zijn Jungle Boss, Oxalis en Hai’s Eco Tours. Zij hebben elk hun eigen gebied en grotten waar alleen zij mogen komen. De trekkings zijn redelijk duur, zeker als je ze vergelijkt met andere excursies in Vietnam. Ik vond het zo’n unieke ervaring dat het z’n geld volledig waard was.

Er bestaan verschillende soorten trekkings, van één dag tot driedaagse tochten. Van makkelijk tot heel zwaar fitnessniveau. Wij boekten via Jungleboss een tweedaagse naar de Ma da Valley. Het was november en dus ook regenseizoen. Daardoor is het tijdens die periode populair om een dagtocht te doen. Wij waren de enige twee die deze tocht hadden geboekt. Niet iedereen staat ervoor te springen om twee dagen lang in de jungle natgeregend te worden. Toch hadden we geen moment spijt van onze keuze. Bovendien hadden we geluk en viel er tijdens de twee dagen geen spatje regen.

Onze ervaring – tweedaagse trekking door Phong Nha

Om negen uur ‘s ochtends werden we aan onze homestay opgehaald met de auto en reden we naar het kantoortje van Jungle Boss. Onze lokale gids, Sara, bleek een echte spraakwaterval te zijn en was mega enthousiast. Bovendien beheerste ze het Engels bijna perfect. Wat voor ons een hele opluchting was. Eindelijk konden we honderduit vragen stellen over alles wat we wilden weten.

In het kantoor gaf Sara ons praktische info over de trekking. Bovendien kregen we een flesje water en wandelschoenen. Ik had professionele waterdichte trekkingschoenen verwacht, maar hier moesten we het mee doen. Ohja. Alles beter dan mijn niet-zo-stevige Nikes.

Hoewel wij de enige twee waren die de trekking hadden geboekt, kwamen er drie personen van Jungle Boss met ons mee. Buiten onze gids Sara kregen we gezelschap van twee ‘porters’ oftewel ‘dragers’. Deze mannen vertrokken naar onze kampeerplaats met enorme zware zakken op hun rug. Ze hadden alles bij: water, eten, kookpotten, onze tent… We vonden het eerst wat zielig, maar volgens Sara is dit een goede zaak. Zo hebben ze toch een job, aangezien er vroeger veel werkloosheid was. We hadden veel respect voor hen. Het is al lastig om over rotsen en boomstammen te klauteren, laat staan met die zware kilo’s op de rug.

Een prachtig begin in de Elephant Cave

Rotsen bij ingang Elephant Cave

De ingang van Elephant Cave

Elephant Cave beklimmen in Phong Nha

De ingang van Elephant Cave

Binnenin de grot Elephant Cave

Binnenin Elephant Cave

We hadden verwacht dat de trekking bijzonder lastig zou zijn, maar qua niveau bleek dit goed mee te vallen. Wat de tocht lastig maakte, is dat je je een weg door de jungle moest banen. Je zag dat mensen je waren voorgegaan, maar van echte ‘paden’ kunnen we niet spreken. Door het regenseizoen was het extra modderig en slipperig. Wat voor veel uitglijpartijen leidde. We zakten diep weg in de modder. Bovendien moesten we ons constant vasthouden aan bomen en takken als we over rotsen en stronken klommen. Vooraleer ik een tak vasthield, keek ik altijd eens of dat er geen slang op zat. Tip van Sara.

Na een half uur kwamen we aan bij de Elephant Cave. Na een uitstekende lunch van springrolls en een salade van papaya en pindanoten, was het tijd om te grot in te gaan. We kregen van Sara een helm met lichtje. Ik voelde me precies een speleoloog. We klauterden ons een weg in de eerste pikdonkere ‘kamer’ van de grot. We gingen van de ene kamer naar de andere. Hoe mooi dit was, is moeilijk te omschrijven. Overal stalactieten en stalagmieten… we keken onze ogen uit. Het is ongelooflijk hoe spectaculair de natuur kan zijn. Bovendien is er nog niets ‘verpest’ door de mensheid.

Kamperen in de jungle

Onze blauwe tent met uitzicht op de poel van Ma Da Valley

Ons tentje met prachtig uitzicht op de Ma Da Valley

Onze slaapplaats, Ma Da Valley, lag op anderhalf uur wandelen van de Elephant Cave. Plots zei Sara dat we lange mouwen moesten aandoen. Het komende half uur passeerden we langs bladeren van een bepaalde plant die ze itchy leaves noemde. Als je deze bladeren aanraakt met de blote huid is dat heel pijnlijk. Dan heb je 7 à 10 dagen erge pijn en een branderig gevoel. Braafjes trok ik mijn regenjas aan.

Daarna wandelden we ook even in de rivier. We moesten in de gaten houden of dat er geen bloedzuigers op onze benen zaten. Gelukkig had niemand hier last van.

Katrien, ik, Sara en de porters bedekt met zwarte stippen

Onze gezichten bedekt met zwarte stippen as na een spelletje

Na een modderige tocht kwamen we aan op onze slaapplaats. De porters hadden onze tent al klaargezet met uitzicht op het water. Eerst zwommen we even in de (ijskoude) poel en nadien verorberden we een lekkere maaltijd. Na het eten speelden we kaartspelletjes met Sara en de twee porters. Sara kende een spel waarbij, als je verliest, je telkens stippen van as op je gezicht moet zetten. Binnen een half uur was mijn smoel bedekt met as.

We kropen vroeg in ons bedje aka slaapzak met matje en keken al uit naar de volgende dag. Rond 8 uur stonden we op en de porters waren al druk in de weer met ons uitgebreid ontbijt. Noedelsoep, bananen pannenkoeken en oliebollen… Meer dan genoeg om ons buikje te vullen voor een nieuwe wandeltocht.

Een gevaarlijk stukje klimmen

Katrien en ik beklimmen de Tra Ang Cave door het struikgewas

De Tra Ang Cave beklimmen langs de steile afgrond

Met onze zeiknatte schoenen van de dag ervoor vertrokken we vol goede moed. Het was een zware tocht doordat de jungle opnieuw modderig en extreem glad was. Uiteindelijk kwamen we aan bij de eerste ingang van de Tra Ang Cave. Normaal gezien is het water in de grot blauw en helder, maar door het regenseizoen was het nu eerder bruin en vies. De grot heeft meerdere ingangen en we besloten om een deeltje te verkennen via deze ingang. Het was een gevaarlijke tocht waar we via gladde rotsen in de grot moesten klimmen. Eén verkeerde beweging en je lag beneden in de afgrond. Ik vloekte verschillende keren en vond het onverantwoord.

De binnenkant van de grot was wederom prachtig. Ook was het pijnlijk voor de voeten omdat de rotsen waarop we stonden scherpe uitsteeksels hadden. Na het ontdekken van de binnenkant van de grot gingen we weer naar buiten. Ik ontzag het om terug naar beneden te klauteren op zo’n riskante manier, maar er zat niets anders op.

Zwemmen in een pikdonkere grot

Rotsen en water bij de ingang van Tra Ang Cave

Vlakbij de ingang van de Tra Ang Cave

Heelhuids trokken we verder en plots zagen we onze twee porters, die al druk in de weer waren voor ons middagmaal. Voordat we aan de lunch begonnen, gingen we eerst zwemmen in de grot via een andere ingang. We kregen een zwemvest, namen onze helm met lichtje en trokken naar de pikdonkere grot. Het was heel diep en we zwommen een aardig stukje. Door de scherpe rotsen in het water moesten we de hele tijd achter Sara zwemmen en mochten we niet afwijken. Het was een unieke ervaring.

Na het zwemmen rommelden onze magen en aten we een lekkere barbecue van varkensvlees, springrolls, rijst en salade. Dan was het eindpunt in zicht. We maakten een pittige klim van 20 minuten en kwamen plots op de hoofdweg uit. Waar men ons stond op te wachten met een minibusje en een koud biertje. Dat hadden we wel verdiend. We waren heel blij dat we de tweedaagse trekking gedaan hadden, maar verlangden nu vooral naar een warme douche en een deftig toilet.

Praktische info

Waar verblijf ik het best?

Het centrum van Phong Nha bestaat uit één hoofdstraat met hotels, homestays, restaurants en bars. Als je in de hoofdstraat verblijft, ben je op wandelafstand van alles. Je kunt er ook kiezen om wat verder van het centrum te slapen. Er zijn homestays die zich midden in de natuur bevinden en waar je meer dat authentieke gevoel hebt. Hou er dan rekening mee dat er vaak niets anders in de buurt is.

Hoe geraak ik in Phong Nha?

De meest populaire manier om naar Phong Nha te reizen is met de bus. Vanuit Hué, Hanoi of Ninh Binh kun je makkelijk de bus nemen naar het centrum van Phong Nha.

Reis je liever met de trein? Neem dan de trein naar Dong Hoi, op zo’n 40 kilometer van Phong Nha. Daarna ga je met de taxi of lokale bus naar Phong Nha.

Wanneer ga ik het best naar Phong Nha?

De beste tijd is tussen december en april. Tijdens de maanden september, oktober en november valt de meeste regen. Laat je hierdoor niet afschrikken, wij hebben een tweedaagse trekking in november gedaan. Toch kan het gebeuren dat er overstromingen zijn en de trekkings aangepast worden of niet doorgaan. 

Hoe boek ik een trekking?

Geen nood, er zijn veel mensen die bereid zijn je hierbij te helpen. Als je een hotel of homestay boekt in Phong Nha, krijg je waarschijnlijk meteen een mailtje met de vraag ofdat je geïnteresseerd bent in een trekking. Via de accommodatie kun je dus makkelijk een trekking boeken. Bovendien kun je vooraf de mogelijkheden online eens opzoeken, zoals wij gedaan hebben. Kun je nog altijd niet kiezen? In de hoofdstraat van Phong Nha zijn er verschillende reiskantoren (van de organisaties zelf) waar je terecht kan.