Vakantie in Bali, poserend met vriendinnen

Een paar weken geleden ging ik op vakantie in Bali met mijn vriendinnen. Het Indonesische eiland staat voor mij gelijk aan spectaculaire rijstvelden, mooie watervallen, idyllische schommels, blauw-witte stranden, lekker eten en infinity pools. Waarschijnlijk kan ik nog een uurtje doorgaan. Een echte droombestemming, zo één uit de boekjes.

Een ode aan mijn vriendinnen

Mijn vriendinnen verdienen een vriendschapsmedaille. De afgelopen jaren ben ik niet veel in ons klein belgenlandje geweest. Ik werkte als reisleidster op zonovergoten bestemmingen zoals Turkije, Spanje en Griekenland. Elke keer zijn m’n vriendinnen me trouw komen bezoeken. Dan bleven ze een week lang logeren in mijn tijdelijk stekje. Telkens was het een onvergetelijke reis. Af en toe spookten we iets uit waar we nu nog altijd herinneringen over ophalen. Het is geen geheim dat deze vriendinnen, waarmee ik samen mijn bachelor toerisme heb behaald, ook van die rasechte reis fanatiekelingen zijn.

Maar dit keer was het anders. Ik besloot om een jaar in Australië rond te reizen. Het land waar de populatie kangoeroes bijna een plaag is.

Toen ik werkte in een restaurant in de Outback van Australië, tussen de mijnwerkers en de cowboys, polste Evi al eens voorzichtig naar mijn verdere reisplannen. Of ik zin had in een vakantie naar Bali? Elkaar ontmoeten tussen onze twee werelden in? Lisa en Katrien waren ook al snel ook overtuigd.

Congé’s werden aangevraagd en goedgekeurd. Vluchten werden geregeld, leuke huisjes werden via Air Bnb vastgelegd. Maanden vlogen voorbij en voordat ik het wist, liet ik het gigantische Australië achter mij. Na een driedaagse tussenstop in Singapore, was ik helemaal klaar voor onze vakantie in Bali.

Ken je dat, dat je elkaar een eindje niet gezien hebt en alles weer is zoals vroeger? Zo was het. Ik herviel in mijn rol als lomperik die altijd over alles valt. Evi is de bezige bij. Lisa pakt de organisatie op zich. En Katrien houdt de dynamiek erin door te roepen bij elk insect dat ons pad kruist.

Vakantie in Bali – onze planning

Allevier met uitzicht op de rijstvelden in Ubud

In totaal zijn we twee weken op Bali geweest. We wilden de overtoeristische plaatsen (zoals Kuta en Seminyak) die bekend staan voor de zatte Australiërs en Britten vermijden. We zijn 3 nachten in Canggu, 4 nachten in Ubud, 3 nachten in Nusa Lembongan en 2 nachten in Uluwatu verbleven. Het originele plan was om ook naar Gili Trawangan te reizen. Door de aardbeving was er toen negatief reisadvies. Daarom hebben we ons verblijf op Gili geannuleerd. Waar we achteraf toch een beetje spijt van hebben. Maar zoals mijn vroegere bazin altijd zegt: ‘spijt is wat de geit schijt’.

Meestal reisden we met de taxi van de ene naar de andere bestemming. Ter plaatse huurden we een scooter. De eerste dag met een bang hartje in het drukke verkeer. De laatste dag zelfverzekerd al claxonnerend tussen de andere scooters.

Eindelijk goedkoop

Ik verwelkomde het goedkoop reizen met open armen. Een nacht in een prachtig huisje koste evenveel als een nacht in een slaapzaal in Australië. Als we de rekening van 10 euro kregen na een uitgebreid diner, wilde ik stiekem een vreugdedansje doen. Nochtans is een vakantie in Bali niet meer zo goedkoop als vroeger. Veel Australiërs vertelden me dat ze Bali ‘te duur’ en ‘te toeristisch’ vinden. Van dat laatste heb ik niets gemerkt. Massatoerisme overheerste niet. Dat het geen hoogseizoen was en de regentijd nakend dichterbij kwam, zal wel meespelen.

Onze onvergetelijke momenten

Canggu

Als je Canggu googelt, zie je de termen surfen, hipster, yoga en healthy food passeren. Dit kan ik enkel maar bevestigen. Canggu voelt aan als een hip backpacker dorpje. Als ik ooit nog eens terug ga naar Bali, blijf ik zeker wat langer in Canggu.

Raften

Allevier samen in een raft boot op Bali

Even poseren voordat we aan het raften begonnen

We zijn niet gemaakt om een hele dag in een strandstoel te liggen. Vanuit Ubud boekten we een namiddag raften. Ik had dit nog nooit gedaan en keek er erg naar uit. Onze gids nam de taak op zich om ons constant te doen verschieten. Hoe hoger onze gil, hoe lachwekkender hij het vond. Het raften zelf had ik wat ruiger verwacht, maar het was een leuke ervaring.

Beklimming vulkaan

De wolken bij aankomst op de top van Mount Batur

De enorme wolkenlucht op de top van de vulkaan Mount Batur

We waren het van tevoren al over eens dat we tijdens onze vakantie in Bali graag de vulkaan Mount Batur wilden beklimmen. Eén van mijn meest unieke ervaringen ooit! De vulkaan ligt in het noorden van Bali en is nog steeds actief. De laatste uitbarsting was in 2000. We werden om 1u30 ‘s nachts opgehaald. Hoewel we dachten dat we ellendig zouden zijn van moeheid, zaten we enthousiast te zingen in het busje. We werden afgezet aan de voet van de vulkaan. Omdat het nog pikdonker was, kregen we van onze privé gids elk een zaklamp.

Met goede moed begonnen we aan de beklimming. Het was heel speciaal omdat we telkens met de zaklamp goed moesten schijnen om te zien waar we onze voeten moesten zetten. De klim was niet te onderschatten en al snel waren we aan het puffen en zweten. We hadden geen idee van wat er rondom ons aan het afspelen was. Het enige wat we zagen, waren lichtjes in de verte. Een paar uur en veel zweetdruppels later bereikten we de top.

Het uitzicht moet ongetwijfeld spectaculair zijn, maar we zagen nauwelijks iets. Een grijze mist ontnam ons het zicht. We hebben langer dan een uur gewacht met de hoop dat de wolken ons een prachtig tafereel zouden gunnen, maar het mocht niet baten. Voordat we aan de afdaling begonnen, toonde onze gids een plaats waar er warme stoom uit de vulkaankrater kwam. Zo lomp als ik ben, stapte ik per ongeluk met mijn voet in zo’n dampend gat. Pijnlijk momentje.

Genieten van het paradijs in Nusa Lembongan

Uitzicht vanop de zee in Nusa Lemnbongan

Het uitzicht op Nusa Lembongan wanneer we aankwamen met de boot

Een vriendin vroeg mij onlangs ofdat ik na zo lang rondreizen nog altijd onder de indruk ben van al dat natuurschoon. En of ik onder de indruk was van Nusa Lembongan! Toen we aanmeerden met de boot in dat helderblauwe water, waande ik me even in het paradijs.

De zonsondergang met een biertje in de hand bij de kust van Devil’s Tears is een moment om te koesteren. De zee is er heel ruig waardoor je de golven massaal ziet opspatten tegen de rotsen. Blijkbaar zijn er vier maand geleden nog twee Chinese toeristen verongelukt. Ze stonden te dicht bij de afgrond toen ze een selfie aan het maken waren en zagen een enorme golf niet afkomen.

Vlakbij het eiland kun je blijkbaar gigantische manta’s spotten dus boekten we een snorkeltrip. We wisten dat de zee erg ruig kon zijn. Dat het zó erg zou zijn, hadden we niet verwacht. We waren alle vier erg zeeziek. Onze maag bleef maar draaien en we telden de minuten af. Bovendien hebben we geen manta’s gezien 🙁 .

Mijn vriendinnen in een golfkar in Bali

Mijn vriendinnen wachtten me op in de golfkarretje

Later die dag deden Lisa en ik een dutje aan het zwembad van ons hotel. Toen we wakker werden bleken Evi en Katrien een golfkarretje te hebben gehuurd voor de rest van de dag. Het werd een ‘bumpy’ maar vooral grappige rit!

Afscheid

Afscheid van vriendinnen op de luchthaven van Bali

Het einde van onze vakantie in Bali – afscheid op de luchthaven

Wij Vlamingen kunnen het toch zo schoon verwoorden. ‘Aan alle mooie liedjes komt een eind’. Na onze vakantie in Bali vertrokken Lisa en Evi richting ons belgenlandje. Katrien en ik hebben nog leuke plannen. Wij gaan de komende maand Vietnam onveilig maken!