Mijn goede vriendin Soraya probeerde me op te beuren met een lief bericht: “Vroeg of laat moest er eens een tegenslag komen. Het is niet omdat je een veldslag verloren hebt dat de oorlog verloren is.”
Wijze woorden van een wijze vriendin 😉 .

Plan A – Van Melbourne…

Laten we de tijd een paar weken terugdraaien. Melbourne was al sinds een viertal weken mijn favoriete thuisbasis. Ik behoorde, samen met een groepje backpackers, tot het vast meubilair van de hostel. Mijn doordachte plan (not!) was om er een minstens een paar maanden te werken. Centjes verdienen en verder reizen. Het is niet zo dat ik geen rosse cent meer over heb, maar mijn laptop was een onverwachte kost. Mijn portemonnee mag dus gerust wat bijgevuld worden.

Ik zocht voornamelijk werk in restaurants en bars. Het was heel moeilijk om een job te vinden, blijkt dat er een overaanbod is aan werkzoekende backpackers.

Toen ik op een ochtend opstond en de frisse 16°C voelde, besefte ik dat de winter in aantocht is. De twijfel sloeg toe. Waarom zou ik blijven als ik naar warmere Australische oorden kon trekken? Ik heb trouwens helemaal geen winterkledij voorzien (en geen plaats over in mijn backpack om er te kopen 😉 ). De knop was snel omgedraaid. Tijd voor plan B!

Plan B – …naar een uitkafferende bazin…

Vol enthousiasme begon ik online te zoeken naar een baantje, voornamelijk regio Brisbane (oostkust). Ik kwam terecht bij de eigenares van een Duits restaurant, in een klein dorpje op 45km van Brisbane. Het klonk heel mooi. Ik had mijn eigen kamer bij de dochter thuis, mocht voltijds werken en het verdiende goed. Na twee aangename telefoongesprekken besloot ik het erop te wagen. Ik boekte mijn vlucht en een paar dagen later was ik al onderweg.

Dat klinkt heel impulsief en dat was het ook. Een risico? Jazeker. Maar soms moet je eens zot doen 😉 . Ik vond het spannend. Mijn comfortzone van constant omgeven te zijn door andere backpackers ruilde ik in voor het werkleven in een klein lokaal dorpje.

Een vlucht en een treinrit later kwam ik aan in het restaurant. Als werkoutfit moest ik de Duitse dirndl dragen, wel grappig!

Mijn eerste (en laatste) werkdag was de hel. Ik heb eerder in restaurants gewerkt. Het is hard werken, stress hoort erbij en het kan er al eens heftig aan toegaan. Maar dit heb ik nog nooit meegemaakt. Laten we het erop houden dat het heel respectloos was en ik me acht uur lang gekleineerd voelde. Daar sta je dan.

Na de werkshift bedankte ik vriendelijk en vertrok ik onmiddellijk. No way dat ik daar langer bleef. Moest ik het een tweede kans gegeven hebben? Misschien wel. Maar ik ben hier vooral naartoe gekomen om mij te amuseren en verwacht dat mensen mij respectvol behandelen.

Een lieve collega (die er trouwens ook sinds een dag werkte, net als de rest van het personeel), bracht me naar een motel die ik vlug online had geboekt. De volgende dag nam ik het openbaar vervoer richting Brisbane, de derde grootste stad van Australië.

Plan C – … naar Brisbane!

Hier ben ik dan in het warme Brisbane! Die ‘slechte ervaring’ heb ik al gerelativeerd. Er zijn ergere dingen in het leven. Waarschijnlijk zoek ik hier een baantje. Brisbane staat er wel om bekend dat het moeilijk is om een job te vinden als backpacker. Iedereen heeft een beetje hetzelfde idee om hier een job te zoeken… Wie weet kom ik toch weer ergens anders terecht. We zien wel! 

To be continued 😉 .